EMZİK VE PARMAK EMME ALIŞKANLIKLARI DİŞLERİ ETKİLER Mİ?

Emme refleksi, bebeklerin doğuştan sahip olduğu doğal bir davranıştır. Emzik veya parmak emmek, özellikle yaşamın ilk yıllarında çocuğun sakinleşmesine ve kendini güvende hissetmesine yardımcı olabilir. Bu nedenle erken dönemde bu alışkanlıklar genellikle endişe edilmesi gereken bir durum değildir.

DİŞLER NE ZAMAN ETKİLENMEYE BAŞLAR?

Emzik veya parmak emmenin dişler üzerindeki etkisi yalnızca alışkanlığın varlığına değil; ne kadar uzun sürdüğüne, gün içinde ne sıklıkta tekrarlandığına ve emmenin şiddetine bağlıdır.

Alışkanlığın uzun süre devam etmesi durumunda:

• Ön dişler arasında açıklık oluşabilir.
• Üst ön dişler öne doğru konumlanabilir.
• Üst çenede daralma ve arka dişlerin kapanışında bozukluk görülebilir.
• Dilin konumu ve bazı konuşma seslerinin çıkarılması etkilenebilir.

Özellikle çocuk günün büyük bölümünde veya gece boyunca emzik ya da parmak emiyorsa, dişlerde değişiklik görülme ihtimali artabilir.

EMZİK Mİ, PARMAK MI?

Her iki alışkanlık da uzun süre devam ettiğinde dişlerin ve çenelerin gelişimini etkileyebilir. Ancak emzik kullanımı aile tarafından daha kolay sınırlandırılabilir ve zamanı geldiğinde tamamen sonlandırılabilir. Parmak ise her zaman çocuğun yanında olduğu için bu alışkanlığın bırakılması biraz daha fazla sabır gerektirebilir.

NE ZAMAN BIRAKILMALIDIR?

Emzik ve parmak emme alışkanlığının 3 yaş civarında bırakılması hedeflenmelidir. Alışkanlık erken dönemde sonlandırıldığında, oluşan bazı dişsel değişiklikler büyümeyle birlikte kendiliğinden düzelebilir.

Ancak alışkanlığın devam etmesi veya dişlerde kapanış bozukluğu fark edilmesi hâlinde bir çocuk diş hekimi (pedodontist) tarafından değerlendirme yapılması önemlidir.

ÇOCUĞUMA NASIL YARDIMCI OLABİLİRİM?

Alışkanlığı bırakma sürecinde çocuğu azarlamak, utandırmak veya cezalandırmak çoğu zaman sorunu çözmez; aksine çocuğun kaygısını artırabilir.

Bunun yerine:

• Öncelikle emzik kullanımını gün içinde azaltıp yalnızca uyku saatleriyle sınırlandırabilirsiniz.
• Parmak emmenin hangi durumlarda arttığını gözlemleyebilirsiniz.
• Çocuğu emmediği zamanlarda takdir edebilirsiniz.
• Birlikte bir bırakma günü belirleyebilirsiniz.
• Emziği acı maddelere batırmak veya zarar görebilecek şekilde kesmek gibi yöntemlerden kaçınmalısınız.

Bırakma süreci her çocukta aynı hızda ilerlemez. Buradaki amaç bir gecede mucize yaratmak değil, alışkanlığı sakin ve tutarlı bir şekilde azaltmaktır.

PEDODONTİSTTEN NOT

Emzik veya parmak emme alışkanlığı, çocuğunuzun gelişiminin doğal bir parçası olabilir. Önemli olan, alışkanlığın süresini takip etmek ve doğru zamanda bırakılmasına destek olmaktır.

Çocuğunuz 3 yaşını geçtiği hâlde alışkanlık devam ediyorsa veya dişlerinin kapanışında değişiklik fark ediyorsanız, çocuk diş hekiminize danışabilirsiniz.